Rakel'e

seni ağlamak gibi duydum uzaktan
 
sessizdin
ama bir bakıma
haykıran öfkeydin
yarıda kesilmiş sevdanın sisi vardı yüzünde
kim bilir kaç zamandır gülmemiştin
kim bilir
nasıl da dayanılmazdı bunca zamandır
aşka dair duyduğun özlem senin için
 
çok şeyin kullanım süresi sonludur
domatesin
ayvanın
güzelim bursa şeftalisinin
sonbaharın
yazın
kışın
ve dertlere deva bütün ilaçların
ama bir şey vardı ki çok ömür eskitecek kalıcılıkta olan yüzünde senin
görünce uzaktan
irkildim
ıssızca önümü ilikledim
biliyor musun Rakel
seninle sorunsuz bir bahar gününde
şöyle güleç halin taşarken gözlerinden
demi yerinde
şekersizinden hem de
çay yudumlayıp
laflamayı ne çok isterdim
Hrant yaşıyor olmalıydı ama
hınzır bir dostlukla
onu çekiştirmeliydik senle
gülmeliydik
sonra Hrant çıkıp gelmeliydi
ardından çevirdiğimiz haylazlığımızı anlatıp
onu da güldürmeliydik
belki de sonra kalkıp bir meyhaneye giderdik cümleten
Hrant
kocaman yüreğine sığmayan düşlerini anlatırdı bize belki de
belki de son paramla bağırırdım garsona ben
“biralar benden!”  
belki de Hrant
müzmin parasızlığımı bildiğinden
önceden öderdi hesabı
ama gizliden
sense
her lafına onun
her mimiğine
barışçıl her öfke içeren her sözüne
hayranlığını gizlemeden katılırdın
ben de sizin saklısız sevdanıza hayran kalırdım
inan bana a Rakel
sen gibi ben de yaralıyım
bakma bakışlarıma yükleyemediğime hıncını senin gibi
ne de olsa aşkınıza yabancıyım
yoksa onun bir şaka gibi öldürülmesine
en az sen kadar ben de yandım
 
selah
20:34
08 02 2010